เปิดเทอมงานเยอะๆมากๆๆๆ...

ตอนแรกเราคิดว่าพอขึ้นม.6 งานจะน้อยแต่ที่ไหนได้ม.6 งานเยอะมากๆๆๆ มากกว่าม.4 +5 ซะอีก แค่ภาษาอังกฤษวิชาเดียวก็ไม่ต้องไปทำอย่างอื่นแล้ว แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวทุกอย่างมันจะผ่านไปได้เอง
ตอนนี้เริ่มง่วงอีกแล้วอ่ะ เวลากลับมาจากรร.ทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดเพื่อน ถ้าเราพร้อมซะอย่างยังไงเราก็รับไหวใช่ไหม อิอิ!!! มีกำลังใจกันขึ้นไหม ใครทราบบ้างว่ายังจำเป็นต้องทำแฟ้มสะสมผลงานอีกหรือเปล่าถ้าไม่ต้องเราจะได้ไม่ต้องทำอ่ะ ขี้เกียจอ่ะ

For my school and my room.

Now I'm senior student. and I study in class 6/7. For my everything, It same to day. Today I am in a bad mood. I like French but now I am enough not interest it. And I have a lot of thing for doing, thinking. I'm not courage, I know... more time when I want a bravery, I make request with everyone who is near to mine. You think that I'm weak?...Yes, I think that...

เอาเหละ....

ตอนนี้ก็ปวดหัวเหมือนเดิมหลังจากกลับมาจากเรียนพิเศษ ตอนนี้รู้สึกว่าตาสว่างในหลายๆๆ เรื่องเรามีแรงที่เรียกว่าแรกฮึดด้วยนะ ใครจะอิจฉาเราบ้าง อิอิ... จริงอยากเขียนอะไรซักเรื่องให้เพื่อนๆๆ ได้อ่านกัน เพราะเพิ่งเรียนการเขียนอย่างมีหลักการมา (เขาเรียกว่าร้อนวิชาเหนะ) แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์แล้ว เพราะว่า พี่เรามันเริ่มเร่งมันจะเล่นเกมส์และเราก็จะไปนอนแล้ว ง่วงอ่ะ วันเสาร์กับวันอาทิตย์ต้องไปเรียนพิเศษอีก ไปขอนอนเอาแรงก่อนนะ...
และแล้วสิ่งที่ทำกับสิ่งที่คิดมันก็ได้ผลไม่ได้ตามสิ่งที่ต้องการเราขอแนะนำว่าถ้าเป็นในบ้างเรื่อง ก็ขอให้เลิกทำซะ แต่สำหรับเรื่องเรียนแล้วคุณควรที่จะพยายามและตื้อให้ถึงที่สุด สำหรับข้าพเจ้าตอนนี้แล้ว ข้าพเจ้าก็จะไม่ไปยุ่งเรื่องของใคร ความคิดใคร และความรู้สึกของใครอีกต่อไปแล้ว นอกจากจะทำให้เสียเวลาแล้ว ยังไม่ก่อประโยชน์ใดๆๆ กับทั้ง 2 ฝ่าย และเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าเหนื่อยทั้งกายเหนือยทั้งใจ และข้าพเจ้าจะ เลิก ตอนนี้มาตั้งใจเรียนดีกว่า เดียวจะได้ไปอียิป เป็นเพื่อนพ่อกับแม่ เราจะมาติดแง๊ก กับสิ่งที่ทำให้เกิดความรำคาญแก่บุคคลนั้นๆ ทำไม และยังส่งผลให้เรา เสียใจ และ เสียเวลา เสียอนาคตทำไม!! คิดว่ามันใหญ่อย่างนั้นเลยหรือ ใช่ สำหรับเรามันใหญ่มาก เพราะเราเป็นคนทำอะไรที่ไม่ใช่เรื่องเรียนต้องทำให้สุด ไม่งั้นจะไม่สบายใจ และเราก็ควรที่จะเลิกคิดได้แล้วตามที่ แม่ได้กล่าวไว้... ต่อไปนี้ข้าพเจ้าก็จะเลิกยุ่งในสิ่งที่ไม่สมควรกับสิ่งที่ความเป็นห่วงมันไปในทางที่ไม่มีใครต้องการ และตอนนี้เราก็มีเพื่อนมากอยู่ เพราะน้องเอ็มก็ย้ายมาอยู่ข้างๆๆ บ้านแล้ว เขาเป็นเพื่อนคุยที่ดี เสียอย่างเดียวอ้วนไปหน่อย แต่ก็น่ารักนะ (ก็ญาติตัวเองนี่...อิอิ...) สุดท้ายนี้เราต้องเป็นตัวของตัวเองและมีความพยายามไปให้ถึงสิ่งๆๆ นั้นๆ ที่เราต้องการ แต่เรื่องของเรื่องรร.จะเอาอย่างไงเรื่องนี้พิเศษเราจะไปลงเรียนที่อื่นแล้ว นะ จริงๆๆ น่าจะให้ลงตั้งแต่ปิดเทอมแล้ว...ยิ่งขี้เกียจอ่านหนังสืออยู่นะ การเรียนพิเศษ (ผลาญเงินพ่อแม่ เป็นเรื่องที่สมควรทำมากที่สุด) ทำอะไรก็ตาม ให้ทำในสิ่งที่เรารู้สึกสบายใจเมื่อทำสิ่งนั้นไปแล้ว เอาเหละบ่นอีกแล้ว ไปเถอะ