เกิดมาเป็นมนุษย์ทำไมมันยากหนักหนา
เผชิญกับปัญหาแต่นั่น ก็เป็นเรื่องเล็กน้อย มันก็จริง อ.ขาเห็นไหมหนูตั้งใจเรียนนะเนี่ย เอาเถอะนานทีได้ระบายก็ดีเหมือนกัน

เกิดมาเป็นมนุษย์ทำไมมันยากหนักหนา
ตั้งแต่ฉันเจริญเติบขึ้นมามีชีวิตอยู่ได้ด้วย "กำลังใจ"
ก็มีเธอนั้นเหละที่รู้ปลอบให้จิตใจผ่องผุดขึ้นมาได้
ทั้งยังมีมารดาที่รู้ใจอีกบิดานั้นซึ่งให้ด้วยความรัก
ยังมีอีกครูอาจารย์ที่พิถี สั่งสอนศิษย์ให้ได้ดี ให้ปรึกษา
ทั้งเหนื่อยกายเหนื่อยใจเหนื่อยจิตตา ที่เกรี้ยวกราดก็ด้วยหวังดี
ถึงตอนนี้ยังไม่ได้อะไรมากแต่ฉันนั้นแน่ใจและตระหนัก
ชิวตฉันนั้นไม่ขาดซึ่งความรัก มิตรภาพอีกทั้งความหวังดี
และวันนี้ฉันจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ก็และนี่ด้วยความรักจากสิ่งนี้
ฉันสัญญานะว่าจะเป็นคนดีจากนักปั้นทั้ง 4 นี้ด้วยใจจริง
นี่ก็จะเป็นการเขียนภาษาไทยครั้งสุดท้ายแล้วนะ เพราะภาษาอื่นๆยังไม่กระเตื้องเลยกิ้วๆ ฝากมากให้อ่านกันแต่งเองจ้าค่ะ อาจจะไม่เพราะนะก็ต้องขอโทษด้วย ถ้าเพชรคนนี้ทำอะไรให้ใครไม่พอใจก็ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ ขอโทษจริงๆๆๆๆ
รักษาสุขภาพกันด้วยนะ ช่วงนี้อากาศปลี่ยนเหนะ
จากคนโง่ๆๆ คนนึง












