Toute chose n'est plus facile.....

ที่หอ หน้าโทรม

การทำทุกสิ่งทุกอย่างไม่ใช่สิ่งที่ง่ายเสมอไป จะสอบแล้ว (พรุ่งนี้) แต่ไม่อยากอ่านหนังสือสอบ ไม่รู้เป็นอะไรอยากดูแต่ละคร เราอยากให้พร่งนี้ตื่นมาเราทุกคนก็มีความรู้โดนที่เราไม่ต้องเรียนรู้หรือไม่ต้องเรียน แต่นั่นคงเป็นไปไม่ได้เหอะๆๆๆ เศร้า แต่ค้าน ได้บอกไว้ว่า มนุษย์ต้องมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำ ต่อสิ่งที่เราเลือก เหอะๆๆ และ กามูล ได้บอกไว้ว่า เราทุกคนต้องยิ้มสู้กับชะตากรรม ที่เราได้รับ การเรียนรู้ คือสิ่งที่เราทั้งเลือกและเป็นชะตากรรม ที่เพชรน้อยได้รับ และเลือกฉะนั้น จงคิดว่าการเรียนรู้อันเหนื่อยยากนี้เป็นความสุข แล้วทุกอย่างที่ดีจะตามมาเอง เหอะๆๆ แต่ ถึงจะรู้สัจธรรม ทางแนวปรัชญา หรือว่าแนวพุทธซักเท่าใดแต่ในเมื่อเราไม่มีความอยาก อันนี้ ก็ช่วยไม่ได้ ยังไง ก็ต้องทำให้ได้สินะ คิดถึงเพื่อนที่รร.เก่าจัง ตอนนี้มีเพื่อนเยอะแยะมากมาย เหอะๆๆ แต่ว่าหนังสือสอบ ยังไงก็ต้องอ่านใช่ไหม? การสอบก็คือมาตราฐานการวัดความรู้ว่าในตัวเรามีความรู้อยู่แค่ไหน แต่เราไม่สอบ เราก็ไม่สามารถ ที่จะแสดงถึงความรู้ที่พวกเรามีอยู่ในตัวเอง (แต่การเรียนในมหา'ลัยนั้น มันเป็นการเรียนแข่งกับคนอื่นๆนะ) ถึงอย่างไง ทุกคนก็ต้องเผชิญกับการแข่งขัน ไปตลอดชีวิต....... สู้ๆๆๆ ไปสู่ฝัน สู่ การผจญภัยต่างแดน... เพชรจัง ขอกำลังใจจ้า (ช่างเหมือนชะตากรรมของซิซีฟัส เหลือเกิน แต่นี้คือ ชะตากรรม เพชรชี่ฟัด)

กว่าจะเป็นวันนี้.......

ตอนนี้ก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้วสำหรับ ศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (จริงๆ ก็ทุกคณะในธรรมศาสตร์อ่ะหละ) ก็ข้าพเจ้าอยู่คณะนี้ใครๆ ก็ต้องรักคณะตัวเองจริงไหม ขอย้อนความไปซักนิด ตั้งแต่เกิดมาก็ตั้งใจแล้วว่าจะเข้าธรรมศาสตร์ แต่ก็มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เกิดอารมณ์ท้อได้ อย่างไรก็ต้องมีคนให้กำลังใจอ่ะหนอะ ใครคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้ก็แม่ของเราเอง อ่ะจิ อ่ะจิ ขอขอบคุณแม่อิอิ จะอย่างไงแม่ก็รู้อยู่แล้วอ่ะจิ จริงๆ แล้วแม่กับพ่อไม่ได้อยากให้เราไปเรียนไกลๆๆ โดยเฉพาะธรรมศาสตร์อ่ะจิ แต่เราชอบนี่เหนอะ แม่ก็ให้กำลังใจเราจนเรามาถึงวันนี้ได้ ได้มาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่สิ่งที่ต้องฝ่าฝันไปให้ได้ก็คือ จะต้องเรียนให้จบ แง้วๆๆๆ อิอิ จริงๆ มีแต่คนบอกว่า 4 ปีมันสั้น แต่สำหรับเราเรากว่าว่ามันยาวอยู่ดี ถึงจะมีอะไรให้สนุก มีกิจกรรมเยอะแยะ ไม่ให้เราเหงาแต่อ่ะนะ การเรียนที่ยาก แต่อย่างไร เราก็ต้องฝ่าฝันไปให้ได้ เพื่อพ่อ และ แม่ที่เรารัก รักพ่อกับแม่มาก ถ้าไม่ได้พ่อกับแม่ก็คงไม่มีวันนี้ แง้วๆๆๆ มานั่งคิดๆๆอยู่ เขาเป็นบุคคลที่มีพระคุณกับเรามาก ขนาดที่เลี้ยงดูเราให้เรามีกิน มีใช้ ไม่ให้อดอยาก ให้เราซื้อสิ่งที่เราอยากได้ อ่ะจิ อ่ะจิ สุดท้ายนี้รักแม่มากกกกกก พ่อก็ด้วยอิอิ แต่เราก็ไม่ใช้เด็กเรียบร้อย อ่ะนะก็ไม่ซ่านะ อาจจะทำอะไรที่ไม่ดีไปบ้าง แบบว่าทำให้แม่กับพ่อไม่พอใจก็ขอโทษด้วยนะเจ้าค่ะ อ่ะจิ อ่ะจิ สำหรับ สายสัมพันธุ์พี่น้องที่ไม่มีวันแยกจากตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม ทั้งนัดและเพชร ก็สนิท กันมาตั้งแต่เกิด ตอนนี้ก็ยังสนิทเหมือนเดิม มีอ่ะไรเราคุยกันได้ทุกเรื่องและหวังว่าจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป รักครอบครัววววววววววววววว แมวเหมียวของเรา และเจ้าตูบน้อยอีกหนึ่งตัวไปก่อนเหละเดี๋ยวจะเล่นเกมส์ทำเวลาเสียหน่อยจะได้ทำงานอย่างอื่น จะเปิดเทอมแล้วคิดว่าจะตั้งใจเรียน แง้วววๆ รักพ่อแม่.... และแมวเหมียว เจ้าตูบ ทุกอย่างในบ้านหลังนี้....

อิอิ...

หลังจากสอบโอเน๊ตที่เพิ่งผ่านพ้นไปและงานปัจฉิมที่เต็มไปด้วยน้ำตา เราก็ต้องเจอกับเอเน๊ตที่เรายังไม่มีคำว่าพร้อมอยู่ในสมองเพราะว่าขนาดโอเน๊ตยัง รู้ตัวเองเลยว่าไม่มั่นใจหลายข้อเพราะไม่รู้ว่าจะเอาตรงไหนมาออก อ.พุ่มพวงบอกว่าปีนี้ ออกค่อนข้างครอบคลุมทุกเรื่องที่อยู่ในบทเรียนและเรื่องข่าวสารที่นำมาออก แต่เราสอบไปปวดก้นไป นี่สิลำบาก พยายามอยู่นั่งนานเกิน 4 ชั่วโมงติดต่อกันไม่ไหวจริงๆๆๆ แล้ว เมื่อวันที่สอบวิทย์อ่ะ เราท้องเสีย เพราะสุกี้แม่ อิอิ ทำเสร็จตั้งแต่ ชั่วโมงแรกแล้ว พอประกาศว่าออกจากห้องสอบได้เงี้ย ตัวแทบลอยเลย ขอให้สิ่งศักดิ์คุ้มครองลูกช้างและเพื่อนๆ รวมทั้งคนรอบข้างประสบแต่ความสุข อย่าได้มีความเศร้าความกังวลใจมาแผ้วพานเลย

กว่าจะได้อัพเล่นเอาซะเหนื่อย...

ตอนนี้บล๊อกหลายคนเริ่มเข้าที่แล้วใช่ป่ะ อิอิ ใครที่เพิ่งมีปัญหาก็เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ ตอนนี้ก็ใกล้เขามาแล้วสำหรับ การสอบแอดมินชั่น หลายคนคงกังวัลและกลัว เราก็เป็นเหมือนกันตอนนี้ปลายภาคก็ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย ขี้เกียจอ่ะ เบื่อ ไม่อยากอ่านหนังสือ เขาเรียกว่าขี้เกียจวันเดียวเศร้าไปทั้งชาติ อ่ะจ๊ะ เดี๋ยวจะหาว่าขี้บ่นเป็นยายแกจริงๆ เราก็เป็นอย่างนี้เหละ นิสัยไม่ดี เอาแต่ใจตัวเอง ด้วยนะ ไม่เชื่อมาสัมผัสดูก็ได้ อิอิ

สู้ๆๆๆนะ กลัวอ่ะ

โขน...วันวาน

อิอิ วันวาน ที่น่าจดจำเป็นเรื่องที่น่าคิด... น่าสนุก .... น่าเศร้า.... น่าเบื่อ.... และบางครั้ง ก็น่าน้อยใจ... เศร้าอ่ะเรื่องอะไรหรอ ก็เรื่อง.... เอาเถอะ วันนี้ก็เป็นอันรู้กันว่า เราอ่ะรำไม่เป็นนะ

รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับโลกนี้เสมอ......

ได้เวลาอัพบล๊อกซักที อิอิ...

คนส่วนใหญ่ น้อยคนนักที่ไม่รู้จักคำว่า O.K. เรามักจะได้ยินคนพูดกันติดปาก ไม่ว่าจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ หรือผู้สูงอายุ ไม่ว่าวัยใดก็ตาม แต่ท่านทราบหรือไม่ว่า.. คำคำนี้มีที่มาอย่างไร ?
คำว่า O.K. มาจากคำเต็มว่า Oll Korrect ซึ่งที่ถูกต้องคือ All Correct ( แปลว่า ถูกต้อง ) มีประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจจาก พ่อค้าชาวอเมริกันคนหนึ่ง มีฐานะ ตำแหน่งหน้าที่การงานสูง แต่การศึกษาน้อย ทุกครั้งที่เขาสั่งงานลงในใบสั่ง ถ้างานชิ้นใดถูกต้อง ตกลง และอนุมัติ เขาจะ เขียนคำว่า Oll Korrect ลงในใบสั่งใบนั้นเสมอๆ ต่อมากิจการของพ่อค้าคนนี้ มีความเจริญก้าวหน้ามาก งานที่ติดต่อมาก็มีมากขึ้น ใบสั่งงานก็มีมากมายล้นโต๊ะ การที่เขาจะต้องเขียนคำ Oll Korrect ลงในใบสั่งทุกใบทำให้ต้องใช้เวลามาก เขาจึงย่อเหลือเพียงสั้นๆ คำ O.K. ซึ่งมีผล และความหมายเหมือนกัน คำว่า "อนุมัติ" นั่นเอง และก็เลยมีการใช้กัน อย่างแพร่หลาย ทั้งภาษาพูด และภาษาเขียน มากันจนปัจจุบันทั่วโลกทีเดียว.^^